Mulighet til å medvirke i eigen kvardag

Det er faktisk ikkje noko tog som vi skal nå! Barna må få vere med å påvirke egen dag og barndom. Vi er opptekne av å sjå barnets muligheter til medverknad . Det kan vere mykje ein liten venn meinar noko om og det må vi ta oss tid å lytte til!

I kvardagen har vi faste rutinar for mongt, og det er bra, men vi må ikkje låse oss i dette. Barna skal få vere med å bestemme! Vi spør ofte: "kvar skal vi reise på tur i dag?" Borna svarer villeg og har mange gode forslag. Dei tek vi på alvor og følgjer opp så godt det let seg gjere. For dei minste er medverknad også ein svært viktig sak. Kroppspråket deira må vi vere særs oppmerksame på.  

Ei praksisforteljing frå matbordet i lag med dei minste :  vi held på å setje oss til bords. Det er tilvenning og nye born på avdelingga. Ei lita jente på 1,5 år har sett seg ut ein plass ho vil sitje på. Ped leiar hadde tenkt ut ei anna lur plassering og vil varsamt flytte på vesle mor. Da blir ho veldig fortvila!Ho skrik og det kjem tårer. den vaksne stoppar opp og snakkar med jenta. Vert einige om å byte på nokre stolar slik at jenta kan få sitje sman med den nye søte venen sin som ho sjølv hadde tenkt.

Slike episodar kan verke "små" og uviktige,  men når ein ser stjernene i augene til vesle mor som er blitt forstott og lytta til, veit ein at dette er ein stor sak. Det er å setje medverknad på dagsorden . Også for dei aller minste. Vi må tone oss inn på borna å forsøke forstå kva dei tenkjer og vil!

Som når eit nytt barn i barnehagen går og hentar skoa sine i garderoben. Da seier ho klart og tydeleg, utan språk, at ho vil ut å leike! Da gjer vi alt vi kan for å gjere nettopp det.